CERN

FK voor CERN CCCAf en toe ga ik naar Genève om bij CERN lessen te verzorgen in Radiation Health Physics. Onderzoekers die werken met apparatuur in de tunnels moeten worden geïnstrueerd over de stralingsrisico’s. Dat geldt niet alleen voor de wetenschappers en technici, ook voor een artist in residence als Jan Peters. Hij wilde toegang tot de LHC, had daarvoor een dosismeter nodig en moest examen doen. Dat kostte hem de nodige moeite, maar hij slaagde. Daar was hij -terecht- heel trots op en demonstreert hier zijn kennis.

Ooit heb ik zelf een uitgebreide rondleiding gekregen door de tunnels, labs bezocht, ben bij meetinstellingen en diverse opslagfaciliteiten geweest, in 2013 heb ik daar een column aan besteed, Twee uur na Hawking. Tegenwoordig breng ik ook bezoekjes aan collega’s uit het Utrechtse lab die hun meetopstellingen voorbereiden voor de komende jareBetonblokken CERNn.

 



 

 

Er wordt bij CERN voortdurend gebouwd en afgebroken. Kantoren, opslagpanden, werkkamers, het ziet er allemaal niet best uit, soms zijn mensen verplicht hun bijeenkomsten en vergaderingen te houden in containers. Qua architectuur is het boven de grond niet best, maar beneden, daar is het allemaal te vinden, bundels met protonen en Pb-ionen, afgeschermd door blokken beton, veel beton. Het leven is ondergronds.